Giannicola di Paolo (ok. 1460-1544), Madona z dzieckiem

Giannicola di Paolo (ok. 1460-1544), znany również jako Giannicola di Paolo Manni lub Smicca, był włoskim malarzem okresu renesansu, działającym głównie w Perugii. Urodził się w Città della Pieve. Jego najbardziej znanym dziełem jest Madonna delle Grazie w katedrze w Perugii. Był uczniem Pietro Perugino, ale był również pod wpływem Rafaela. Panel przedstawia Madonnę z Dzieciątkiem między świętymi Piotrem i Pawłem w kompozycji typowej dla umbryjskiego malarstwa renesansowego. W rzeczywistości jest to klasyczna Sacra Conversazione stworzona dla indywidualnej pobożności, która jest zorganizowana z bardzo wąskim widokiem na centralną grupę, w tym przypadku widzianą w trzech czwartych, siedzącą na tronie, otoczoną przez dwóch świętych rozpoznawalnych, ponieważ są namalowani z typową ikonografią. Po lewej stronie znajduje się Piotr pokazujący dwa duże klucze, które trzyma w dłoni, podczas gdy po drugiej stronie jest święty Paweł wskazujący na miecz, symbol jego męczeństwa. Fresk naklejony na marmurową płytę o wymiarach 77 x 65 cm.