Alegoria obfitości (postać kobieca z rogiem obfitości i chłopcem)
Grisaglia na desce, ok. 200 x 95 cm
Uwagi historyczno-krytyczne
Uzupełniając ten niezwykły cykl dekoracyjny, trzeci panel ponownie podkreśla uroczystą elegancję formy oraz spójność stylistyczną, które charakteryzują całe zlecenie.
Dzieło przedstawia majestatyczną postać kobiecą, z głową opasana wieńcem z liści, która prawą ręką podtrzymuje wielki róg obfitości wypełniony kłosami pszenicy i owocami ziemi – niepodważalny klasyczny symbol obfitości i dobrobytu. Lewą ręką delikatnie prowadzi chłopca u swojego boku, który przytula do siebie mały kiść winogron. Obie postacie, przedstawione boso i owinięte szatami o miękkim, ale rzeźbiarskim drapowaniu, oddają poczucie archaicznej i wiejskiej sakralności. 
Kompozycja scenograficzna zachowuje rygorystyczne kanony architektoniczne pozostałych elementów grupy: akcja rozgrywa się pod drewnianym sufitem kasetonowym, po prawej stronie którego znajduje się eleganckie otwory w kształcie łuku pełnego. Poziomo rozciągnięta kurtyna pełni rolę scenicznej kurtyny, pozwalając w górnej części dostrzec otwarty horyzont i niebo poprzecinane chmurami. Wyrafinowane wykonanie w technice grisaille w odcieniach sepii podkreśla plastyczne bryły i czystość linii, które są prawdziwymi znakami rozpoznawczymi artystycznej wizji Zappettiniego. 
Podobnie jak w przypadku poprzednich alegorii, artysta interpretuje założenia „Powrotu do porządku” oraz włoskiego ruchu Novecento, uosabiając swoje doświadczenie jako wybitnego dekoratora i współpracownika architektów tej klasy, co Giovanni Muzio. Panel ten stanowi idealne zwieńczenie tryptyku o najwyższej wartości kolekcjonerskiej, będącego muzealnym świadectwem wielkiej sztuki dekoracji wnętrz w Mediolanie w latach trzydziestych i czterdziestych.
