[SREBRO 0.875] Carska Rosja, Moskwa - XIX wiek, 1908-1917 rok - Zestaw 4 Kieliszków, Życie Towarzyskie

Waga: 191.1 g.
Wymiary: wysokość 64 mm
Komplet czterech niewielkich, jednakowo uformowanych kieliszków bez nóżek, przeznaczonych najprawdopodobniej do podawania wódki, nalewek lub likierów. Naczynia mają cylindryczny kształt: dolna część jest szeroka i lekko wybrzuszona, powyżej przechodzi przez delikatnie zaznaczony uskok w zwężającą się szyjkę, ponownie rozszerzoną przy wylewie. Każdy kieliszek opiera się na płaskim, kolistym dnie.
Powierzchnie korpusów pozostawiono gładkie i polerowane. Jedynym wyraźnym elementem dekoracyjnym jest wąski fryz obiegający górną krawędź. Tworzy go powtarzalny ornament z ukośnie ułożonych liści, przypominający stylizowany wieniec laurowy. Pas zamykają cienkie, równoległe obramienia. Dekorację wykonano przez tłoczenie lub wyciskanie, a następnie miejscowe opracowanie cyzelerskie. Powściągliwe zestawienie gładkiego korpusu z klasycyzującym fryzem nadaje naczyniom elegancki, reprezentacyjny charakter.
Wnętrza kieliszków są zmatowiałe i mają ciepły, żółtawo-złocisty odcień. Może to wskazywać na zachowane pozostałości pierwotnego złocenia, stosowanego w naczyniach do mocnych alkoholi w celu ochrony srebra i ograniczenia wpływu metalu na smak napoju. Stopień zachowania złocenia jest zróżnicowany i wymaga potwierdzenia podczas oględzin z natury.
Na korpusach oraz spodach występują rosyjskie oznaczenia probiercze. Najważniejsza jest podłużna, owalna punca z kobiecą głową w kokoszniku zwróconą w prawo oraz liczbą „84”. Jest to tzw. druga punca kokosznikowa, stosowana od 1908 roku. Liczba oznacza próbę 84 zołotniki, odpowiadającą zawartości 875 części czystego srebra na 1000 części stopu. Przy głowie powinien znajdować się niewielki znak właściwego urzędu probierczego; na zdjęciu może on mieć postać greckiej litery delta, odpowiadającej Moskwie.
Forma naczyń, ornament laurowy oraz rodzaj oznaczeń pozwalają datować komplet na schyłkowy okres Cesarstwa Rosyjskiego, najprawdopodobniej na lata 1908–1917. Formalny zakres używania drugiej puncy kokosznikowej bywa podawany do 1926 roku, jednak klasycyzująca stylistyka i charakter wykonania przemawiają za produkcją przedrewolucyjną.
Komplet reprezentuje typ niewielkich srebrnych naczyń stołowych używanych podczas toastów i podawania mocnych alkoholi. Cztery zgodne stylistycznie egzemplarze, zachowane wspólnie i opatrzone odpowiadającymi sobie cechami probierczymi, mają większą wartość kolekcjonerską niż pojedynczy kieliszek.
Stan zachowania: jak na zdjęciach.