Olej na tekturze, sygn. l. d. “W. Lam”.
Wymiary w ramie: 50x42 cm (30x23 cm)
Władysław Lam (Konjic 1893 - 1984 Gdańsk) – polski malarz, grafik i krytyk sztuki.Urodził się w bośniackim Konjicu, odbył tam wczesną edukację. Już w dzieciństwie zauważono u niego talent malarski. Po przyjeździe w 1912 do Krakowa rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Teodora Axentowicza i Józefa Mehoffera. W 1918 obronił dyplom i rozpoczął pracę zawodową. Był nauczycielem gimnastyki w Łodzi, uczył rysunku w modlińskim Korpusie Kadetów nr 2 i w gimnazjum w Poznaniu. W 1925 wyjechał do Francji, przebywał w Paryżu i podróżował po południowej Francji, malował widoki architektoniczne i pejzaże. Był członkiem i sekretarzem ugrupowań Świt i Plastyka, do jego zadań należała m.in. organizacja wystaw. W 1929 ponownie wyjechał do Francji, a po powrocie wstąpił do ugrupowania Nowa Generacja i zamieszkał we Lwowie. Tworzył kompozycje figuralne, portrety, widoki architektoniczne i pejzaże. W 1934 został kierownikiem Katedry Rysunków Odręcznych i Figuralnych na Politechnice Lwowskiej, równocześnie otrzymał tytuł zastępcy profesora. Po zajęciu Lwowa przez okupantów Władysława Lama obowiązywał zakaz wykonywania zawodu wykładowcy. W 1945 dzięki wstawiennictwu prof. Stanisława Łukasiewicza po wysiedleniu ze Lwowa przybył do Gdańska i wszedł w skład grupy organizującej Wydział Architektury na Politechnice Gdańskiej. Jego zadaniem była organizacja Katedry Rysunku i Rzeźby. Był twórcą związku malarzy i rzeźbiarzy, który zorganizował I wystawę malarstwa na Politechnice Gdańskiej. Wykładał równolegle w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Sopocie. Mimo przejścia na emeryturę kontynuował pracę pedagogiczną oraz malował m.in. od 1956 eksperymentował z abstrakcją aluzyjną. Do działalności Władysława Lama należy zaliczyć krytykę sztuki, był autorem i współautorem wielu książek, felietonów i rozpraw w czasopismach, jego komentarze umieszczano w katalogach wystawowych. Po 1945 podróżował po Europie, zapraszano go do Włoch, Francji, Szwajcarii, Jugosławii i RFN. Przez cały okres powojenny tworzył, uczestniczył w wielu wystawach w kraju i zagranicą. Był również twórcą litografii i drzeworytów, wypracował własną technikę tworzenia monorytu.
