Antoninian Victorinusa (269–271 n.e.), wybity w mennicy Colonia Agrippinensis, należący do emisji Cesarstwa Galijskiego powstałych po śmierci Postumus i krótkim epizodzie panowania Marius. Mennictwo Wiktorynusa stanowi jedno z kluczowych świadectw funkcjonowania tej separatystycznej struktury państwowej, przy czym analizy metalograficzne wskazują, że część jego emisji charakteryzuje się relatywnie wyższą zawartością srebra niż współczesne antoniniany oficjalnych cesarzy, takich jak Klaudiusz II Gocki czy Kwintyllus.
Na awersie przedstawiono popiersie cesarza w koronie promienistej, płaszczu i zbroi, zwrócone w prawo, z legendą IMP C PIAV VICTORINVS P F AVG, zawierającą jego pełną tytulaturę jako Pius Felix Augustus.
Rewers ukazuje Sol kroczącego w lewo, unoszącego prawą rękę i trzymającego bat, z legendą INVICTVS, a w lewym polu widoczna jest gwiazda. Sol Invictus („Niezwyciężony”) stanowił jeden z ważnych motywów ideologicznych III w. n.e., symbolizując wieczność, odrodzenie oraz boską opiekę nad władcą. Gest uniesionej ręki interpretowany jest jako akt powitania lub objawienia, natomiast bat odnosi się do solarnej symboliki ruchu i panowania nad czasem.
Legenda INVICTVS podkreśla niezwyciężoność, zarówno w sensie boskim, jak i militarnym, i wpisuje się w propagandowy przekaz mający na celu ukazanie cesarza jako władcy wspieranego przez siły wyższe. Motyw Sol pojawia się w mennictwie Cesarstwa Galijskiego stosunkowo rzadziej niż klasyczne personifikacje, co nadaje tej emisji dodatkowy walor kolekcjonerski.
Cesarstwo Rzymskie
Victorinus (269-271), Antoninian 269-271, mennica Kolonia
Awers: popiersie cesarza w corona radiata, płaszczu i zbroi w prawo
IMP C PIAV VICTORINVS P F AVG
Rewers: Sol kroczący w lewo, unoszący rękę i trzymający bat, gwiazda w lewym polu
INVICTVS
Średnica 21 mm waga 4.52 g
