Marcel GROMAIRE (1892–1971), after
„Nu se mirant”, 1931 (oryginał)
Wymiary odbitki (motyw): 24 × 18 cm
Wymiary arkusza: 41 × 31 cm
Edycja: egzemplarz próbny artysty, opisany ołówkiem: épreuve d'artiste I/X
Sygnatura: monogram i numer „G 100” w płycie; dodatkowo odbita pieczęć z faksymile podpisu artysty
Stan zachowania: bardzo dobry
Zmysłowa, intymna scena z kobiecym aktem przeglądającym się w lustrze to przykład charakterystycznej stylistyki Marcela Gromaire’a – francuskiego malarza i grafika, który łączył konstrukcyjny rygor kubizmu z miękkim humanizmem. Praca „Nu se mirant” (Naga przed lustrem) powstała w 1931 roku i odzwierciedla jego zainteresowanie formą kobiecą, zamkniętą w zwartej, monumentalnej kompozycji, opartej na ekspresyjnej rytmice linii.
Oferowana odbitka to współczesna, kolekcjonerska edycja „po Gromaire’ze”, wykonana z zachowaniem klasycznych technik graficznych, na wysokiej jakości papierze czerpanym. Sygnowana w płycie oraz opatrzona pieczęcią wydawcy i oznaczeniem egzemplarza autorskiego (épreuve d'artiste).
Marcel Gromaire (1892–1971) był
malarzem związanym z socrealizmem i ekspresjonizmem. Urodzony w
Noyelles-sur-Sambre Gromaire studiował prawo w Paryżu, gdzie po raz
pierwszy zetknął się z artystami z Montparnasse. Na początku
Gromaire był pod wpływem takich malarzy jak Henri Matisse, Paul
Cézanne, a później Fernand Léger. Gromaire służył podczas I
wojny światowej, w latach1912-1916. Doświadczenia wojenne wywarły
duży wpływ na jego rozwój artystyczny.
Po powrocie do Paryża
w 1919 roku początkowo pracował jako krytyk filmowy. Rok później
Gromaire spotkał kolekcjonera i mecenasa doktora Girardina, który
przez kilka następnych dekad wspierał jego karierę artystyczną.
Na jego styl w tym okresie wpływał niemiecki impresjonizm, kubizm i
sztuka flamandzkia. Prace te, w dużej mierze figuratywne i
realistyczne, charakteryzowały się ponurymi tonami i wyrazistymi
pociągnięciami pędzla. Choć jego głównym tematem była wojna,
malował także portrety i akty kobiece.
W 1933 roku artysta miał
retrospektywę w Kunsthalle de Baie. W 1937 roku został zaproszony
do dekoracji pawilonu fabryki porcelany Sèvres na Wystawie Światowej
w Paryżu.
W 1950 Gromaire przeniósł się do Stanów
Zjednoczonych, gdzie otrzymał nagrodę Carnegie. W 1954 roku został
dowódcą Legii Honorowej. Gromaire wykładał także w École
Nationale supérieure des Beaux-Arts i otrzymał Grand Prix National
des Arts.
Dziś jego prace znajdują się w prestiżowych
kolekcjach na całym świecie, m.in. w Art Institute of Chicago, The
Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Réunion des Musées Nationaux we
Francji czy Harvard University Art Museum.
