drzeworyt barwny, papier, 37x26 cm, sygnatura artysty, oznaczenie wydawnictwa na odwrocie
Piękne przedstawienie ukazujące rolników z prowincji Hoki sadzących ryż wczesnym rankiem w ulewnym deszczu. Pola rozciągają się przez równinę aż do podnóża góry Daisen, mijając rzędy szarych sylwetek drzew. Góra Daisen wznosi się, zasłonięta poranną mgłą i deszczem, dominując nad otaczającymi ją polami uprawnymi.
Słynne widoki sześćdziesięciu kilku prowincji to opublikowana w latach 1853–1856 przez Koshihei fantastyczna seria Hiroshige, zawierająca sześćdziesiąt dziewięć grafik (po jednej dla każdej z sześćdziesięciu sześciu prowincji Japonii, a także kilku dla Edo i dwóch głównych wysp). Seria zawiera niektóre z najsłynniejszych projektów Hiroshige, takie jak dramatyczny widok wirów wodnych w Naruto. Seria stanowiła dalszy rozwój projektów krajobrazowych Hiroshige, w tym niektórych z jego najbardziej nowoczesnych kompozycji. Efektowne nowe wykorzystanie formatu pionowego pozwoliło Hiroshige eksperymentować z kontrastami między pierwszym planem a tłem, typowymi dla jego twórczości, przyciągając uwagę widza, a jednocześnie sugerując poczucie wielkiej odległości. Wysoki punkt widzenia większości projektów pozwala na rozległe panoramy i rozległe widoki pięknych krajobrazów. Umiejętne cieniowanie bokashi dodaje również niezwykłej głębi wielu drzeworytom tego cyklu.
To piękne wznowienie projektu pochodzi od słynnego tokijskiego wydawcy Adachi, jednego z najbardziej szanowanych wydawców XX w. Drzeworyty Adachi były drukowane zgodnie z najwyższymi standardami jakości, charakteryzowały się doskonałą kolorystyką i drobnymi szczegółami. Drukarnie drzeworytnicze Adachi były znane jako najlepsze w branży. Grupa Adachi wybierała również ciekawe i różnorodne tematy dla swoich wydruków i była jedynym wydawcą wielu słynnych starych obrazów ukiyo-e.
Hiroshige Andō, zwany także Hiroshige Utagawa, to jeden z najbardziej znanych japońskich malarzy i grafików. Jego ojciec, Andō Genuemon, był samurajem niskiej rangi i oficerem brygady strażackiej. Od szesnastego roku życia Hiroshige kształcił się w pracowni Utagawy Toyohiry, pod którego pod opieką rozwijać umiejętności i talent. Młody Hiroshige nasiąkał artystyczną atmosferą, jednocześnie pomagając w codziennym życiu brygady ojca. Dopiero w wieku 27 lat postanowił w zupełności pójść drogą twórczości artystycznej. Po śmierci nauczyciela w 1822 r. zaproponowano mu objęcie pracowni po mistrzu, jednak Hiroshige zrezygnował z oferty i postawił na samodzielność. Dorobek artystyczny Hiroshige do dziś nie został w pełni skatalogowany, ale szacuje się, że powstało około 5000 dzieł, przede wszystkim w technice barwnego drzeworytu. Swoją karierę zaczynał od portretów pięknych kobiet (bijin-ga) i wizerunków aktorów kabuki (yakusha-e), ale po śmierci swojego nauczyciela skoncentrował się przede wszystkim na rodzimym pejzażu. Hiroshige pochodził z rodziny samurajskiej, jednakże identyfikował się z mieszczańską kulturą Edo. Zasłynął przede wszystkim jako twórca serii krajobrazowych takich jak: Pięćdziesiąt trzy stacje na gościńcu Tōkaidō (Tōkaidō gojūsan tsugi no uchi), Sto widoków słynnych miejsc w Edo (Meisho Edo hyakkei) i Sześćdziesiąt dziewięć stacji na drodze Kisokaidō (Kisokaidō rokujūkyū tsugi no uchi). W mistrzowski sposób ukazywał pejzaż w różnych porach roku i dnia, interesowały go zjawiska pogodowe. Eksperymentował z efektami i kompozycją, stosował niekonwencjonalne skróty. Wyjątkowym elementem w jego pracach jest przedstawianie zjawisk atmosferycznych takich jak opady śniegu czy deszczu oraz wichury i burze. Z drugiej strony interesowało go zjawisko cienia i jego działanie zarówno w krajobrazie, jak i domowym wnętrzu.
