Szukaj

Kategoria

Skorzystaj z podpowiedzi AI i szybciej znajdź najlepsze wyniki dla Twoich potrzeb i preferencji

Wyszukiwanie zaawansowane

Ostatnio wyszukiwane

Ta opcja jest dostępna tylko dla zalogowanych użytkowników

Artyści

Brak

‹

translate search

[sygnowana oprawa Helena Karpińska] BRUCKNER Aleksander - Dzieje kultury polskiej, 1-4 komplet. Wydanie 1. Kraków 1931-1946.

add Twoja notatka

Opis pozycji

Autor: BRUCKNER Aleksander

Tytuł: Dzieje kultury polskiej, 1-4 komplet.

Miejsce wydania: Kraków
Rok wydania: 1931/1946 (t.4)
Wydawnictwo: Nakładem Krakowskiej Spółki Wydawniczej/ P. Pieczątkowski i SKA (t.4)
Liczba stron: VII, [1], 653, [3]; [4], 660; [4], 778; [2], 639, [1]
Ilustracje, mapy: ---
Wymiar: 19 cm
Oprawa: twarda półpergaminowa z złoceniami i zdobieniami na grzbiecie, górny brzeg kart barwiony, ozdobne wyklejki, zakładka w formie tasiemki, oprawa Heleny Karpińskiej (sygnowana monogramem) na tylnej okładce
Stan: drobne otarcia/przybrudzenia oprawy - poza tym ŁADNY STAN!
ISBN: ---

Opis:

Wydanie 1. Jedno z najważniejszych dzieł polskiej historiografii.

T. 1: Od czasów przedhistorycznych do r. 1506, t. 2: Polska u szczytu potęgi, t. 3: Czasy nowsze do r. 1795, t. 4: W dobie porozbiorowej 1795-1914.

Wybuch wojny nie pozwolił na wydanie 4 t. ukazał się on po zakończeniu wojny. Tom 4 do druku przygotowali Stanisław Kot oraz Jan Hulewicz.

Oprawa twarda półpergaminowa z złoceniami i zdobieniami na grzbiecie, górny brzeg kart barwiony, ozdobne wyklejki, zakładka w formie tasiemki, oprawa Heleny Karpińskiej (sygnowana monogramem) na tylnej okładce.

Helena Karpińska z domu Płużańska (1909-1997) oprawy książek uczyła się u Zofii Dębickiej: terminować u majstra nie wypadało... Dopiero jesienią 1931, na skutek ogłoszenia w prasie, zapisałam się na komplet introligatorski pani Zofii Dębickiej, żony znanego literata, która posiadła wyższą szkołę opraw w Paryżu. (...) Na wiosnę 1932 roku przestałam chodzić na bardzo kosztowne lekcje pani Dębickiej, która zresztą wtajemniczała mnie w technikę ręcznego złocenia złotem listkowym bardzo niechętnie...

(...) Jej prace eksponowano na wystawie Towarzystwa Bibliofilów w 1936 roku, a w 1939 wysłano na Międzynarodową Wystawę do Nowego Jorku. W okresie okupacji Karpińska utrzymywała się z oprawiania książek. W roku 1945 przeniosła się do Cieszyna, pracowała w kilku instytucjach, między innymi jako bibliotekarka, jednak jej główną działalnością była oprawa książek. W roku 1952 zdała egzamin rzemieślniczy i zarejestrowała oficjalnie pracownię, którą prowadziła jedynie przez trzy lata 1952-1955, na ogół pracowała „domowo”; była dobrze znana w kręgu bibliofilskim. Oprawy wykonywała ręcznie, z powodu niemożności zaopatrzenia się w wysokojakościowy surowiec, wykorzystywała otrzymany w darze pergamin ze zniszczonych i sprofanowanych w czasie wojny ksiąg żydowskich. Barwiła oprawy na różne kolory, największą wagę przykładała do ich zdobienia tradycyjną techniką złocenia ręcznego. Ze skromnego zasobu narzędzi do tłoczenia tworzyła niepowtarzalne, bardzo bogate kompozycje nawiązujące do stylistyki renesansowej, barokowej i klasycystycznej. Po wojnie wielokrotnie wystawiała swe prace oraz uczestniczyła w konkursach uzyskując nagrody: Wrocław 1951, Warszawa 1964, Poznań 1977, miała także wystawy indywidualne we Wrocławiu (Ossolineum 1973, Muzeum Narodowe 1983), w Cieszynie (1973, 1979, 1989) oraz w Bielsku-Białej" [w:] Elżbieta Pokorzyńska, EMANCYPACJA KOBIET W ZAWODZIE INTROLIGATORSKIM W WARSZAWIE W KOŃCU XIXI NA POCZĄTKU XX WIEKU http://www.ksiaznicapodlaska.pl/site/bibliotekarz/28/3_Elzbieta_Pokorzynska.pdf dos. dn. 26.08.20

Egzemplarz w oprawie Heleny Karpińskiej!