Józef Oleszkiewicz, Portret generała Nikołaja Sawczina (1758-1850) (?)

Józef Oleszkiewicz (1777-1830)
Portret generała piechoty Nikołaja Sawczina (1758-1850) (?)
Przed 1816, miedź, olej, 40 × 33,3

Portret, znajdujący się w kolekcji prywatnej, został namalowany w technice olejnej na miedzianej płycie w pierwszych dekadach XIX wieku, w okresie klasycyzmu. Portret przedstawia wysokiej rangi wojskowego, którego status odzwierciedla mundur generała i bardzo wysokie odznaczenia zdobiące jego pierś. Historycy wojskowości okresu carskiego identyfikują tę osobę jako Nikołaja Siergiejewicza Szwejkina (1758-1850). Ten wojskowy i mąż stanu, były komendant Petersburga (1798) i generał infanterii (1800), został przeniesiony w stan spoczynku w 1805 roku. Podczas wojny 1812 r. organizował szkolenie żołnierzy, ale nie brał bezpośredniego udziału w walkach. Został uhonorowany wszystkimi najwyższymi odznaczeniami cesarskimi, w tym portretem św. Włodzimierza i najbardziej prestiżowymi medalami na jego portrecie, w tym św. Ten ostatni otrzymał w 1802 roku.

W 1799 r. Svechin ożenił się z młodą, dobrze wykształconą i mistycznie nastawioną religijną kobietą
pisarkę Sofię Pietrownę Soymonową (1782-1857), której duchowe poszukiwania miały znaczące konsekwencje.
duchowe poszukiwania miały znaczące konsekwencje: w 1815 r. S. Svechina przeszła z prawosławia do Kościoła katolickiego, a w 1815 r. do Kościoła katolickiego.
Przeszła na prawosławie i ostatecznie stała się jedną z najbardziej znanych konwertytek XIX wieku. W wyniku tej decyzji, Svechinowie zostali zmuszeni do opuszczenia domu.
Począwszy od 1816 r., para mieszkała na stałe w Paryżu (z roczną przerwą w 1817 r., kiedy Svechinowie na krótko opuścili Paryż).
przez krótki czas w 1817 r.). Był popularny wśród paryskich intelektualistów i wyższych sfer
Salon literacki Sophie Svechiny, który przyciągał ludzi do domu pary na przedmieściach Saint-Germain.
wielu europejskich celebrytów. Svechinowie zmarli w Paryżu i zostali pochowani na cmentarzu Montmartre.

Portret Svechina miał zostać namalowany przed opuszczeniem przez generała Petersburga, tj. przed jego wyjazdem do Paryża.
Na podstawie badań technologicznych, stylistycznych i porównawczych można go przypisać Józefowi Oleszkiewiczowi, znanemu malarzowi działającemu w Petersburgu i jednemu z najsłynniejszych portrecistów okresu klasycyzmu (badanie technologiczne portretu przeprowadzono w 2018 roku. Obraz został zbadany przez Niezależną Agencję Badawczą imienia P. M. Tretiakowa). Oleszkiewicza charakteryzowało malowanie na miedzianych płytach, a kilka z jego małoformatowych dzieł znanych jest z malowania na metalu (Portret Fiodora Tołstoja, 1812, miedź, olej, 28 × 21,1, w kolekcji dr Juniora Gumby'ego; Portret młodego mężczyzny, 1822, miedź, olej, 41,4 × 33, został sprzedany na aukcji; Portret młodego oficera, 1819, miedź, olej, 66 × 57, w Tartle). Gładkie, równe malarstwo, wyrazisty rysunek i wyważona kompozycja są zgodne ze sposobem malowania Oleszkiewicza, który trafnie opisał Paulus Galaunė w 1927 roku: "wszystkie portrety przedstawiały siedzącą postać przy stole bez dolnych części nóg <...>. Dla wszystkich portretów dał takie same tła, głównie perspektywiczne: część krajobrazu można zobaczyć przez otwarte okno lub przez ganek z doryckimi kolumnami z wiszącą między nimi draperią" (P. Galaunė, "Tapytojas Juozas Oleškevičius", Kowno, 1927, s. 103).

Urodzony w Szydłowie na Litwie, J. Oleškevičius studiował malarstwo u Franciszka od 1798 roku.
Smuglevičiusa na Uniwersytecie Wileńskim, w latach 1803-1806 studiował malarstwo w Paryżu, w latach 1810-1806 studiował malarstwo w Paryżu.
mirties gyveno ir kūrė Peterburge, gavo Peterburgo dailės akademijos akademiko laipsnį ir
stał się bardzo popularnym portrecistą wyższych sfer. Był aktywnym członkiem lóż masońskich,
Był znany jako mistyk i teozof, głęboko religijny i cnotliwy człowiek. Jest prawdopodobne, że
jego zainteresowanie sprawami religijnymi zbliżyło go do Gości. Z drugiej strony, wojsko
Oleškevičius malował więcej niż raz. Interesujące jest porównanie tego portretu z portretem namalowanym przez Oleškevičiusa z infanterii
Portret generała Iwana Jakobiego, przechowywany w Muzeum Wasilija Tropinina w Moskwie (portret
wykonany przed 1803 rokiem, olej na tekturze, 22,8 × 15,5). Dzieła łączy niewielki format
format, podobna postawa portretowanego, analogiczny modelunek form, drobiazgowo namalowane elementy ubioru.
drobiazgowo malowane elementy ubioru.

Prace Oleškevičiusa rzadko pojawiają się na rynku sztuki, stąd nieznany dotąd portret.
Odkrycie nowego portretu artysty jest znaczącym wkładem w twórczą spuściznę tego jeszcze mało znanego artysty.
badania.
Dr (hp), akademik Rūta Janonienė