Wymiary: 65 x 81 cm
Sygnowanie: sygn. w kompozycji l.d.: A. Halicka / 920
Proweniencja
Warszawa, kolekcja prywatna USA, kolekcja Toma Podla zakup od Marka Mielniczuka (1996)
Reprodukowany
Zagrodzki K., Alicja Halicka, z serii Mistrzowie Ecole de Paris, wyd. Muza SA, Warszawa 2011, s. 54. Król A., Tanikowski A. [red.], Kolory tożsamości. Sztuka polska z amerykańskiej kolekcji Toma Podla, wyd. Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2001, s. 218
Literatura
Król A., Tanikowski A. [red.], Kolory tożsamości. Sztuka polska z amerykańskiej kolekcji toma Podla, wyd. Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2001, s. 218.
Poetycka i syntetyczna martwa natura autorstwa Alicji Halickiej charakteryzuje się potraktowaniem przestrzeni poprzez porzucenie zasad perspektywy linearnej. Przedmioty przedstawione są płasko, w dużym uproszczeniu a sam układ form i paleta sugerują świadomą prymitywizację. Oferowana martwa natura powstała w 1920 roku, kiedy w twórczości Halickiej kubizm wybrzmiewał już dalekim echem. O stosunku Halickiej do tego nurtu i tym, jak wpłynął on na dalszą jej drogę artystyczną pisał krytyk Maurice Raynal: „Z kubizmu zaczerpnęła ona nie założenia estetyczne, a dyscyplinę i praktykę twórczą. W efekcie jej kobieca wrażliwość uchroniła ją przed przyjęciem koncepcji sztuki jako czystej kreacji” (cyt. za: Tanikowski A., Alicja Halicka, w: Kolory tożsamości. Sztuka polska z amerykańskiej kolekcji Toma Podla, wyd. Muzeum Narodowe w Krakowie, Kraków 2001, s. 215). Alicja Halicka przez większość życia zmagała się z postrzeganiem jej twórczości przez pryzmat sztuki jej męża, kubisty Louissa Marcoussisa. Ucieczka od kubizmu otworzyła przed nią nowe możliwości. Oferowana martwa natura, o tonach żywych, nasyconych i dźwięcznych, to dowód na dojrzałość artystyczną Halickiej.
