Eugeniusz Markowski (1912-2007), Alla memoria, 1990 (Autoportret z gitarą)

olej, płótno, 120 x 95 cm, sygnowany u dołu: "E. Markowski"

WYSTAWIANY:
- "Wystawa malarstwa Eugeniusza Markowskiego", Galeria AG, Kraków, 3 września - 2 października 2004
LITERATURA:
- "Wystawa malarstwa Eugeniusza Markowskiego", Chrzanów 2004, nlb

Studiował w ASP w Warszawie. W 1939 roku otrzymał dyplom u Tadeusza Pruszkowskiego. Przebywając we Włoszech w latach 1940–1950 związał się z grupą Libera Associazione Arti Figurative i z Art Club. Był dyplomatą we Włoszech oraz Kanadzie. Po powrocie do kraju został dyrektorem Biura Współpracy Kulturalnej z Zagranicą Ministerstwa Kultury i Sztuki. Stanowisko to piastował w latach 1960–1969. W 1969 roku objął stanowisko profesora na macierzystej uczelni. Głównym motywem prac Markowskiego stanowią postaci człowieka oraz
zwierząt, które artysta celowo deformuje, nadając im karykaturalny wydźwięk. Zajmował się scenografią, współpracując z Operą Gdańską i teatrami warszawskimi. W 1963 reprezentował Polskę na Biennale w Sao Paulo. Kazimierz Mikulski (1918 Kraków -1998 tamże) Studiował w pod kierunkiem Pawła Dadleza i Kazimierza Sichulskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie okupacji uczył się w Kunstgewerbeschule u Fryderyka Pautscha. Po wojnie studiował aktorstwo i reżyserię w Studio Dramatycznym przy Starym Teatrze w Krakowie. Członek i współzałożyciel Grupy Krakowskiej. Był artystą wszechstronnym. Zajmował się malarstwem, rysunkiem, scenografią. Był również aktorem – występował w teatrze konspiracyjnym Kantora i Cricot 2. Jego malarska twórczość od początku nawiązywała do nurtu surrealizmu. Metaforyczne prace artysty cechują się odrealnioną baśniową atmosferą.