ALBIN EDELHOFF (Mengeringhausen 1887 - 1974 Rhaunen), Martwa natura z kwiatami

ALBIN EDELHOFF *
(Mengeringhausen 1887 - 1974 Rhaunen)
Martwa natura z kwiatami
olej/drewno, 50,6 x 40,7 cm
sygnowany Edelhoff
verso pieczęć Edelhoff, Kolonia Bayenthal Heidekaul
proweniencja: Europejska kolekcja prywatna

ESTIMATE ° € 4.000 - 8.000
START € 3.000

Niemiecki malarz i grafik XX wieku. Przedstawiciel nowego obiektywizmu. Kształcił się w Paryżu i Berlinie. Po fazie ekspresjonizmu, rozwój w kierunku Nowej Rzeczowości. Od 1937 w żółtym domu, pracowni miasta Kolonia wraz z Hubertem Berke, Severinem Düxem, Heinrichem Hoerle, Antonem Hochem, Josefem Mangoldem, Tonim Mayem, Irmą Müller-Hermann, Hannsem Rheindorfem, C. Schreiberem, Robertem Seufertem, P.H. Simonem i Heinrichem Von den Hoffem. Tworzył pejzaże i portrety, ale przede wszystkim martwe natury z kwiatami.

Malarz kwiatów, martwych natur, pejzaży i portretów, a także grafik Albin Edelhoff, który kształcił się w Berlinie i Paryżu, znalazł drogę do Nowej Rzeczowości po fazie ekspresjonistycznej, w której specjalizował się głównie w kwiatowych martwych naturach. Ten przykład, który jest szczególnie typowy dla jego podejścia do malarstwa, przedstawia gałąź kwitnącej kaliny pospolitej (Laburnum anagyroides) w czerwono-brązowym wazonie. Obraz ten żywo ilustruje nie tylko zasady Nowego Obiektywizmu, ale także neosaskiego malarstwa martwej natury. Przesuwając się nieco w prawo od pionowej linii wierzchołkowej, Edelhof układa jasnożółtą kwitnącą gałązkę wraz z liśćmi w bulwiastym, czerwono-brązowym wazonie przed brązowo-fioletową powierzchnią. Podobnie jak wielu przedstawicieli neo-obiektywnego malarstwa martwej natury, Edelhoff nie komponuje z krawędziami obrazu, a także zaciera wszelkie ślady malarskiego procesu pracy. Co więcej, wykluczenie jakiegokolwiek ruchu powoduje, że poszczególne elementy obrazu są postrzegane w izolacji, a tym samym wydają się "zaczarowane", a nawet "upiorne". Ernst Jünger w swoim "Sycylijskim liście do człowieka z księżyca" pisał: "Nie, prawdziwe jest tak samo czarujące, jak czarujące jest prawdziwe". Odrywając poszczególne elementy obrazu od ich realistycznego kontekstu, następuje kondensacja znaczenia, które najwyraźniej ukrywa się poza, za lub poniżej zwodniczo realistycznego poziomu motywów. Nawet w otwarciu przestrzeni obrazowej na progu między wnętrzem a światem zewnętrznym Edelhoff staje się mało konkretny: może to być otwarcie na taras, ponieważ w tle po prawej stronie malarz odsłania widok na krajobraz rzeki lub jeziora wyłożony grzbietami górskimi i ograniczony w środkowej części zalesionym pasem łęgowym. Zwykła szara powierzchnia tego otworu okiennego podkreśla wyeksponowany wazon, który jest nieco nieproporcjonalny w swoim perspektywicznym rysunku i modelunku. Stanowi to pewien dysonans z wyraźnie wyprofilowanymi i szczegółowymi kwiatami kaliny. W przypadku Edelhoffa można to oczywiście przypisać również ekspresjonistycznym następstwom, ponieważ Nowa Rzeczowość zastąpiła ekspresyjną deformację i powierzchowną obserwację obiektów harmonijnym oczyszczeniem form i miniaturowym lub niemal mikroskopijnym sposobem przedstawiania. Ten niezgrabnie wyglądający wazon może być zatem reliktem jednego z tych ekspresjonistycznych środków stylistycznych. Podobnie jak w przypadku ilustracji zielników wykonanych zgodnie z kryteriami naukowymi, malarz analizuje również przedstawioną roślinę, której wszystkie części roślinne są trujące i która jest również znana w krajach niemieckojęzycznych jako Baumbohnen, Bohnenbaum, falscher oder deutscher falscher Ebenbaum, Hosen i Schoontjes (Fryzja Wschodnia) lub Kleebaum i Markweiden. Tutaj Edelhoff osiąga metaliczną klarowność, jednocześnie utwardzając kolory i czystość lokalnego kolorytu podczas malowania kwiatów, liści i wazonu. Jego kolorystyka charakteryzuje się dyscyplinującą siłą, która również przemawia z zimnej sztywności tej martwej natury, a jednocześnie dotyka rozwojowego zjawiska Neue Sachlichkeit. Ruch, który zwykle był ukryty w ekspresjonizmie, został tutaj przekształcony w surowy bezruch lub napiętą wytrwałość. Co więcej, obraz świeci i rozjaśnia się poprzez ciągłe, bardzo stopniowe pęcznienie i opadanie cieniowania, co skutkuje dźwięcznym modelowaniem. Poprzez rozjaśniający i pogłębiający się sposób przedstawiania, nawet kwiaty zostają zdegradowane do trzeźwego, surowego i purystycznego obiektu świata rzeczy. Nic nie jest traktowane przez Edelhoffa lekceważąco.
Wszystko, co pierwotne - takie jak krajobraz nałożony w tle, który może być tylko niejasno zlokalizowany topograficznie - jest poddawane procesowi uprawy, a tym samym niemal staromistrzowski krajobraz rzeki lub jeziora ze szklistą, sztywną powierzchnią wody staje się purystycznym krajobrazem świata. Edelhoff, który zawsze pozostawał świadomie apolityczny i służył jako żołnierz na froncie zachodnim i wschodnim podczas I wojny światowej, znalazł drogę do Nowej Rzeczowości dopiero w fazie ekspresjonistycznej. W 1937 roku wprowadził się do Żółtego Domu w Kolonii-Raderthal, który służył jako studio dla miasta Kolonia i gdzie mieszkali i pracowali inni ważni dla regionu artyści, tacy jak Hubert Berke, Severin Düx i Josef Mangold. Kiedy do władzy doszedł reżim narodowosocjalistyczny, starał się związać koniec z końcem dzięki drzeworytom i linorytom, które były wówczas szczególnie popularne, a w których przedstawiał niemieckie miasta i krajobrazy. Po zakończeniu wojny i ślubie ze znacznie młodszą studentką muzyki Hildegard Blatt, która pochodziła z Rhaunen w regionie Hunsrück, udał się w podróż malarską do Włoch, Afryki Północnej, Grecji i Francji, gdzie utrwalił swoje wrażenia z podróży na miejscu w akwarelach.

UWAGA:
Cena zakupu składa się z najwyższej oferty plus premii kupującego, podatku od sprzedaży i, jeśli ma to zastosowanie, opłaty za prawa do odsprzedaży artystów. W przypadku normalnego opodatkowania (oznaczonego ° w katalogu) do najwyższej oferty doliczana jest premia w wysokości 24%. Obowiązkowy podatek od sprzedaży w wysokości 13% jest dodawany do sumy najwyższej oferty i premii kupującego. Premia kupującego wynosi 28% w przypadku zróżnicowanego opodatkowania. Podatek od sprzedaży jest uwzględniony w opodatkowaniu różnicowym.