Odmiana z końcówką napisów AVSTRIÆ na awersie.
Egzemplarz złocony ogniowo, nacięty delikatnie na rancie w celu weryfikacji metalu.
Wyjęty z oprawy.
Poprawny w ogólnej prezencji.
Awers: ukoronowana półpostać księcia w zbroi, w prawo, lewa ręka spoczywa na rękojeści miecza, w prawej trzyma berło
FERDINAND D G ARCHID AVSTRIÆ
Rewers: pod koroną wielopolowa tarcza herbowa, otoczona łańcuchem Orderu Złotego Runa, z boków w otoku dwie tarcze herbowe
DVX BV-RG LAND-ALSA COM-PHIRT
Średnica 40 mm, waga 28.25 g
Ferdynand był drugim spośród czterech synów cesarza (i zarazem króla Czech i Węgier, arcyksięcia Austrii, księcia Styrii i Karyntii oraz hrabiego Tyrolu) Ferdynanda I Habsburga oraz Anny Jagiellonki, córki króla Czech i Węgier Władysława II Jagiellończyka. Jego starszym bratem był cesarz Maksymilian II Habsburg. W 1547 r., po nieudanym buncie stanów czeskich, ojciec powierzył Ferdynandowi administrację Czech. Ten złagodził represje wobec szlachty i mieszczaństwa, odmówił także prześladowań wobec utrakwistów. Na prośbę swego stryja Karola V udał się do Niderlandów, aby przekonać swego ojca do przyjęcia korony cesarskiej. W 1556 i 1566 r. uczestniczył w wojnach przeciwko Turkom. Jako jednemu z młodszych synów po śmierci ojca przypadł mu jako dziedzictwo Tyrol (a także szwabskie posiadłości Habsburgów), jednak faktycznie objął dziedzictwo w 1567 r., po zakończeniu pełnienia funkcji namiestnika Czech. W czasie elekcji w 1587 roku był kandydatem do polskiego tronu.
