Ostatni rocznik trzykrajcarówek Jana Kazimierza emitowanych w księstwie Opolsko-Raciborskim.
Klamra domykająca ciekawy dział emisji księstwa, które we władanie Wazów trafiło w 1645. Było ono częścią Układu warszawskiego zawartego między królem Władysławem, a cesarzem Ferdynandem III.
Księstwa te stanowiły zastaw za zaległe posagi austriackich arcyksiężniczek - żon dwóch pierwszych Wazów na tronie polskim. Jak opisuje ich historię Tadeusz Kałkowski: "Władysław IV tylko przez trzy lata cieszył się tytułami księcia Opola i Raciborza. Po jego śmierci w r. 1648 oba księstwa objął chwilowo jego brat, Jan Kazimierz, ale obrany królem, przekazał je swemu bratu… biskupowi wrocławskiemu Karolowi Ferdynandowi… Po śmierci biskupa w r. 1655 księstwo opolsko-raciborskie powróciło znów do Jana Kazimierza".
Dziś monety ostatniego z nich należą do rzadkich i trudnych do zdobycia w pięknych stanach.
Niniejsza sztuka to nieobiegowa moneta, z zachowanym połyskiem, jedynie z typowymi dla tej emisji niedoskonałościami bicia (wady blachy, niedobicie).
Doceniona przez NGC notą MS61, jedynym MS dla całego rocznika w cenzusie NGC (tzw. Top Pop).
