„Mistrz syna marnotrawnego” (przypisywany) (działający w Antwerpii w drugiej trzeciej XVI wieku), „Eliasz wniebowzięty”

Olej na płótnie
92 x 133,5 cm. Oprawiony

Obraz przedstawia Wniebowstąpienie proroka Eliasza, wyniesionego do nieba w rydwanie z ognia, gdy żegna się ze swoim uczniem Elizeuszem, który chwyta jego płaszcz (IV Księga Królewska 2:9–12). Po drugiej stronie rzeki Jordan świadkowie obserwują to wydarzenie, natomiast Jerozolima została przedstawiona z typowymi rzymskimi elementami architektonicznymi, zgodnie z konwencją powszechną w malarstwie początku XVI wieku; herb opata w mitrze w prawym dolnym rogu może wskazywać na pierwotnego mecenasa.
Tę wyrafinowaną kompozycję przypisuje się Mistrzowi Syna Marnotrawnego, działającemu w Antwerpii w latach ok. 1530–1560 i należącemu do czołowych postaci flamandzkiego malarstwa renesansowego. Jego twórczość łączy wpływy włoskie z wyraźnymi elementami inspirowanymi Rafaelem w ujęciu postaci i kompozycji. Atrybucję tę potwierdzają porównania z takimi dziełami, jak „Uczynki miłosierdzia” w Musée des Beaux-Arts w Valenciennes, „Powrót Tobiasza” w Musée des Beaux-Arts w Gandawie oraz „Estera przed Ahaswerusem” w Hôpital Sainte-Elisabeth w Lier.
Kolekcja prywatna, Rzym.