Ewald Mataré (1887 Aachen - 1965 Büderich) (F), "Koń fiński", 1929/30

brąz, brąz patynowany, 26,5 cm x 22 cm x 10,5 cm, sygnowany w odlewie, jeden z 14 egzemplarzy łącznie, cokół wygięty, częściowo lekko zarysowany, pod spodem resztki kleju, Literatura: Cat. Rais. Schilling 66b

Ewald Mataré był ważnym niemieckim rzeźbiarzem i grafikiem, który początkowo studiował malarstwo w berlińskiej Akademii Sztuki u Lovisa Corintha w latach 1907-1914, a w latach dwudziestych XX wieku zajął się rzeźbą. Drzeworyty i rzeźbiarskie przedstawienia zwierząt należą do technik rzemiosła artystycznego, które Mataré szczególnie cenił. Zredukował ciała zwierząt do podstawowych form wymiarowych i podjął intelektualne wyzwanie przełożenia anatomii zwierzęcia na dokładnie te podstawowe formy. Wybranym materiałem było głównie drewno, którego naturalne usłojenie artysta był w stanie podkreślić poprzez gładkie polerowanie powierzchni. W tym miejscu należy zaznaczyć, że Mataré nie jest przekonany do opisu czynności rzeźbienia - mówi się raczej, że jako artysta wyrzeźbił zwierzęta z plastycznej myśli. Sam artysta opisuje swoją pracę nad figurami zwierząt w tamtych latach jako "książęcą przyjemność". Rozwinął to w 1959 roku podczas wizyty studyjnej w Instytucie Filmu Naukowego w Getyndze. Mataré opisuje szczęśliwy czas, w którym po prostu tworzył swoje zwierzęta z siebie, bez żadnego celu, bez żadnej konieczności. Wspomina siebie jako samotnego młodego mężczyznę, który mógł sam decydować o wyjazdach na wieś latem, nad morze, do Spiekeroog, na Sylt i do Finlandii. Z pewnością te przedstawienia zwierząt opierają się na najstarszych historycznych przedstawieniach zwierząt, które zachowały się do dziś, na przykład jako malowidła ścienne wykonane z czystych pigmentów ziemi w jaskini Lascaux (Francja). Tysiącletnie relikty sztuki, które pokazują zwierzę jako towarzysza człowieka, który jest niezbędny do przetrwania, jako zwierzę drapieżne, jako święte zwierzę i jako część natury. Fiński koń pochodzi z lat 1929/1930, kiedy to artysta udał się do Finlandii z kilkoma cennymi drzewami. Na miejscu rzeźba została wykonana z drewna, które następnie zostało osadzone w brązie w odlewie pośrednim. Ewald Mataré pracował nad dalszą abstrakcją, aż niektóre cechy zwierzęcia zostały nie tylko zredukowane, ale nawet zniknęły. Fińskiego konia można sklasyfikować jeszcze zanim prace Mataré zostały uznane za zdegenerowane w czasach narodowego socjalizmu. Podobnie, jeszcze zanim artysta zwrócił się ku tematom zdominowanym przez religię i miejskim zleceniom: W latach 1948-1956 stworzył cztery portale katedralne, fontannę gołębicy na zachodnim portalu, drzwi Gürzenich, kolumnę Lochnera, mozaikę na Alter Markt i inne prace dla miasta Kolonii. Z jednej strony, to zaufanie do jego sztuki, aby wpłynąć na krajobraz miasta, jest dla niego zaszczytem. Ale Mataré wie również o pięknym czasie, kiedy kształtował swoje zwierzęta niezależnie i od wewnątrz.